درباره انتقاد قاضی القضات از ” قضاوت یک طرفه” صداوسیما/ آیا مدیران “رسانه ملی”‌ بیدار می شوند؟!

درباره انتقاد قاضی القضات از ” قضاوت یک طرفه” صداوسیما/ آیا مدیران “رسانه ملی”‌ بیدار می شوند؟!

صداوسیما دلیل انحصاری بودن و نداشتن رقیب، وقعی به مخاطب عام خود ندارد، از ریزش مخاطب و نظر منفی بسیاری از شهروندان به برخی برنامه های خود هیچ هراسی ندارد و بر حسب ظاهر مدیران رسانه صداوسیما همچنان اصرار دارند به پخش برنامه های یکسویه و یکطرفه خود ادامه دهند.

آیت الله صادق آملی لاریجانی در سخنانی در هفته قوه قضاییه روز گذشته در اقدامی بی سابقه زبان به گلایه و شکوه از بزرگ ترین رسانه ملی کشور گشود و گفت :” ما از صداوسیما گله داریم زیرا برخی از برنامه‌های صداوسیما صددرصد تخریبی بود. برنامه‌های یکجانبه و محاکمه قوه قضاییه بدون حضور طرفین که بعضا عناوین مجرمانه دارد صحیح نیست.”Amoli Larijani[WwW.KamYab.IR]

ظاهراً و بنا به گفته آیت الله آملی دلیل انتقاد رییس دستگاه قضا از صداوسیما در برنامه ای بوده است که در آن مجریان و میهمانان به صورت یک طرفه از قوه قضاییه انتقاد کرده بودند.

در این باب ذکر چند نکته خالی از فایده نیست:

۱- سال هاست که بخش بزرگی از مردم و نخبگان کشور به رویکرد و برخی سیاست های صداوسیما انتقادات جدی دارند که اتفاقا یکی از این انتقادات برنامه های یکطرفه و ارایه تحلیل های یک سویه با حضور و دعوت از کارشناسانی است که غالبا یک دیدگاه مشخص و کلیشه ای و رسمی را ترویج و تبلیغ می کنند و در تحلیل هایشان غالبا “یک سویه به قاضی می روند” تا پیش چشم مدیران و گردانندگان صداوسیما “راضی” بیرون بیایند و اصلا اعتنا و توجهی به فهم و درک و شعور مخاطب اصلی این رسانه بزرگ که ” مردم ” اند، ندارند.

این رویه غلط صداوسیما البته برای این سازمان بی هزینه نبوده و این رسانه افت مخاطب شدیدی داشته است ،اما در این سال ها ،سازمانی انحصاری که علاوه بر بودجه عمومی و دولتی، صدها میلیارد از محل آگهی ها دریافتی دارد و به دلیل انحصاری بودن و نداشتن رقیب، وقعی به مخاطب عام خود ندارد، از ریزش مخاطب و نظر منفی بسیاری از شهروندان به برخی برنامه های خود هیچ هراسی ندارد و بر حسب ظاهر مدیران رسانه صداوسیما همچنان اصرار دارند به پخش برنامه های یکسویه و یکطرفه خود ادامه دهند.

کارشناسان رسانه و بسیاری از نخبگان سال هاست که این انتقاد جدی را به صداوسیما دارند، اما تا کنون مدیران سیما گوش شنوایی برای پذیرفتن این انتقادها و اصلاح رویه های ناصواب گذشته نداشته اند.

با سخنان روز گذشته ایت الله آملی لاریجانی این امید به وجود آمده است که شاید نهیب “قاضی القضات” مدیران سیما را از خواب بیدار کند و سبب شود اصلاحاتی در مشی و رویه خود بدهند.

۲- انحصارها غالبا سبب می شود یک محیط بسته به وجود آید و مدیرانی که اداره و ریاست بنگاه های انحصاری را در اختیار می گیرند فارغ از وجود رقیب یکه تازی می کنند و خیالشان از بابت خیلی از مسایل از جمله بازار فروش و کیفیت محصول راحت است.

صداوسیما هم به دلیل اینکه یک رسانه انحصاری است دارای همین خصلت است.

کارشناسان رسانه در کشورمان از سال ها پیش مساله رفع انحصار رسانه ای از صداوسیما را برای حل این معضل پیشنهاد کرده اند که مدافعان رسانه انحصاری همواره مانع قانون اساسی را علم کرده و می گویند این کار بر خلاف قانون اساسی است.

این در حالی است که با تفسیری که از اصل ۴۴ قانون اساسی شده ، می توان در کنار صنایع بزرگ و بانک ها که خصوصی شده اند، صدا و سیما را نیز از انحصار درآورد تا بخش خصوصی و نهادهای دیگر از جمله قوای سه گانه هم بتوانند عنداللزوم، رسانه تصویری فراگیر داشته باشند.

در واقع نگرانی انحصار گرایان ترس و هراس از رقابت با رسانه های خصوصی است. به طور طبیعی وقتی زمزمه های “آزاد سازی” برای یک بنگاه انحصاری به گوش می رسد مدیران بنگاه هراسان می شوند؛ هراسان از دست رفتن انحصار جذب و پخش آگهی، هراسان برچیده شدن بسیاری از فرصت های مدیریتی و دیوان سالاری که دهه هاست در یک منزل جا خوش کرده اند و هراسانی از کاهش بودجه های میلیاردی دولتی و…

به طور طبیعی مدیران صداوسیما نمی خواهند انحصار موجود تغییر کند اما اراده شکست انحصار رسانه ملی باید در قوای حکومتی به وجود آید و به ملت هدیه شود.

۳- رسانه صداوسیما بر خلاف بودجه عظیم دولتی که سال به سال افزایش می یابد و جذب میلیاردی آگهی که تعرفه آنها نیز سال به سال طبق تورم جاری در کشور افزایش می یابد، در زمینه جذب مخاطب سیر نزولی داشته است و مخاطبان این رسانه انحصاری سال به سال کاهش می یابد و اگر نبودند اندک برنامه ها و بهانه هایی که مردم را پای برنامه های صداوسیما بنشانند، مدیران این رسانه امروز هیچ بیلان کاری قابل قبولی برای ارایه به مدیران بالا دست تر نداشتند.

اگر انحصار بشکند قانون واحدی برای نظارت بر همه رسانه های دولتی و خصوصی حاکم خواهد بود و صداوسیما مجبور است خود را با رسانه های رقیب تازه به میدان آمده که ملزم به احترام به درک و شعور مخاطب هستند، قیاس کرده و متناسب با فضای رسانه ای جدید عمل کند.

امید است گلایه قاضی القضات از صداوسیما و مدیران آن فتح بابی شود برای اصلاح رویکردهای این رسانه انحصاری و امید به اینکه هر چه زودتر فضای رسانه ای کشورمان را متکثر – و البته نه متشتت – ببینیم و هیچ صدایی در گلو نماند و هیچ فرد یا گروهی مادامی که در چارچوب قوانین حرکت می کند، احساس محرومیت از حق طبیعی “سخن گفتن و انتقاد” نکند.

کلمات کلیدی :
نظرات بییندگان :

بهترین مشاغل و خدمات شهر خود را ، در سایت نشونه پیدا کنید.

مشاهده سایت نشونه