داستان حاج علاءالدین را دیگر همه می دانیم. او نسخه واضحی از سرمایه داران سنتی ایران است. دقیقا نقطه مقابل مالک پاساژ رقیب اش، یعنی علی انصاری. به همین دلیل است همه او را با نام «حاج آقا» صدا می زنند.

مجله اینترنتی برترین ها





روزنامه هفت صبح: داستان حاج علاءالدین را دیگر همه می دانیم. او نسخه واضحی از سرمایه داران سنتی ایران است. دقیقا نقطه مقابل مالک پاساژ رقیب اش، یعنی علی انصاری. به همین دلیل است همه او را با نام «حاج آقا» صدا می زنند و همیشه چند نفری از نزدیکانش او را همراهی می کنند. چیزی شبیه مدل «علی پروین» در ورزش.

مروری بر فراز و فرودهای مدیر پاساژ علاءالدین

سنتی ترین و مدرن ترین پاساژهای موبایل

حرف های در گوشی هم که از پاساژ علاءالدین زیاد است. مغازه دارها از یک مدیریت دیکتاتوری سنتی صحبت می کنند که کوچکترین فعالیتی باید با هماهنگی او انجام شود. می گویند حتی باربرهای این پاساژ با هماهنگی تیم مدیریت انتخاب می شوند تا شایعه ها و افسانه های بزرگ تر... از اجازه هر میز مغازه بگیرید که ماهانه 10 میلیون تومان خرج بر می دارد تا وضع شدن قوانین عجیب و غریب برای مغازه دارها مثل تهیه اینترنت و خط تلفن از خود مدیریت تا قیمت های 500 میلیونی تا یک میلیارد و خرده ای یک باب مغازه...

پاساژ علاءالدین جای بچه مایه دارها نیست!

رضا علاءالدین، مردی میانسال است که تلاش می کند با وجود هیاهوی بیرون از اتاق، آرامش را حفظ کند. او می گوید: دلیل رشد این مجتمع این است که بیشتر جوان های 20 تا 30 سال در آن کار می کنند. این مجموعه از ساعت 6:30 صبح تا 23:30 باز بوده و فعالیت در آن جریان دارد.

مالک مجتمع علاءالدین ادامه می دهد: اکثر این جوانان اگر دو روز مغازه شان تعطیل باشد، با مشکل رو به رو می شوند. اینها بچه مایه دارهایی نیستند که اگر پاساژ را شش ما هم تعطیل کنیم هیچ اتفاقی برایشان نیفتد. اکثر مغازه ها به صورت اقساطی و توسط چهار- پنج نفر خریداری شده است. کسانی که زندگی شان را برای خرید همین مغازه ها گذاشتند، از فروش خانه پدری، طلای زن و بچه گرفته تا قرض های کلان.

علاءالدین درباره سیستم فروش مغازه ها می گوید: من روشم فروش اقساطی است. 15 تا 20 درصد مبلغ مغازه را به عنوان پیش پرداخت در  چند مرحله دریافت می کنیم و باقی را از 50 ماه به بالا قسط می دهند. قسط هایی که از اجاره مغازه نیز کمتر است. جالب اینکه بعضی از این اقساط به سال 97 نیز می رسد.

مروری بر فراز و فرودهای سرمایه گذار پاساژ موبایل ایران

زمانی که واعظ آشتیانی از فدراسیون دوچرخه سواری به استقلال آمد تا یک تکان اساسی به این باشگاه پرطرفدار تهرانی بدهد، یک مولتی میلیاردر هم با خودش به فوتبال ایران وارد کرد. آن زمان می گفتند مغازه های یافت آباد و بازار مبل ایران فقط گوشه ای از ثروت چشمگیر علی انصاری است. بعد ازاینکه پرسپولیسی ها با ثروت هدایتی وارد گود شدند و روی گرانترین بازیکنان دست گذاشتند، استقلالی ها هم علی انصاری را رو کردند، تا تماشاگران آبی های پایتخت خیالشان راحت باشد که برای صید ستاره های لیگ، آنها هم می توانند مثل پرسپولیسی ها روی جیب شخص دیگری حساب کنند.

علی انصاری بزرگ شده محله مهرآباد جنوبی و خیابان شمشیری است اما اگر الان بخواهید سراغش بروید باید در شمال تهران دنبالش بگردید. او رئیس گروه سرمایه گذاری تات (شامل بانک تات و بانک انصار هم می شوند که در مجموع بانک آینده را تشکیل دادند) و رییس اتحادیه مبل سازان ایران است و به خاطر عشقش به فوتبال وارد این ورزش شد، اما حضور رسانه ای اش کم رمق تر از همتایش حسین هدایتی بود و به مرور از فوتبال فاصله گرفت. با این حال هنوز هم نام او با شورای صنعت مبلمان و دکوراسیون سر زبان هاست.

انصاری چند سال قبل پاساژ مشهور موبایل ایران در خیابان جمهوری را نیز تاسیس کرد و در حوزه موبایل و تجارت آن برای حاجی علاءالدین معروف خط و نشان کشید. انصاری برخلاف همتایان خود حضور محافظه کارانه ای در رسانه ها دارد و به نظر می رسد خیلی دغدغه شهرت ندارد. او در یکی از معدود مصاحبه های خود گفته بود: «درواقع وقتی سرمایه ایجاد می شود، فرایند سرمایه گذاری مطرح می شود.

سنتی ترین و مدرن ترین پاساژهای موبایل

ما یک گروه سرمایه گذاری با کارکرد مولد، ایجاد کردیم. چون در ادبیات اقتصادی، سرمایه ایجاد اشتغال می کند و شغل ایجاد درآمد و البته طبیعی است که درآمد در مسیر طبیعی به دو کانال سرازیر می شود. بخشی مصرف و بخشی پس انداز می شود، در امتداد و انتهای این  چرخه، پس انداز به سرمایه تبدیل یا بر آن افزوده می شود که کلیت این فرآیند را می توان رونق اقتصادی نام نهاد.»
کلمات کلیدی :
نظرات بییندگان :

بهترین مشاغل و خدمات شهر خود را ، در سایت نشونه پیدا کنید.

مشاهده سایت نشونه